پاسخ دادن

باید پیش فرض هایش را تخطئه کرد.
اصولا پرسش و شبهه از پیش فرض های نادرست سرچشمه می گیرد . زیر سوال بردن مستقیم پیش فرض در حقیقت اهانت و توهین به
پرسشگر و موجب فرار وی می گردد .
باید راه فرار برای پرسشگر بگذاریم. برای پرسشش چندین فرض مطرح کنیم تا اگر فرضی را باطل کردیم راه فرار برای او آماده کرده باشیم . زیر سوال بردن مستقیم پیش فرض یعنی این که او نفهم است
یا چیزی به این سادگی را درک
نکرده است ولی وقتی چند فرض مطرح می کنیم این امکان را برای پرسشگر فراهم می کنیم که یکی دیگر از فرض ها را انتخاب کند تا در بن بست قرار نگیرد. این یعنی به پرسشگر احترام گذاشتن. نکته
سوم این است که باید فرهنگ سازی
کنیم. این نیاز به فرهنگ سازی را همه می دانیم ولی این کار نمی شود. برای این که پرسشگران را وادار به پرسش کنیم باید
فرهنگ سازی شود و متولیان
فرهنگ در این مورد وارد عرصه عمل شوند. نکته چهارم این است که باید اذهان را برای پرسیدن فعال کنیم. ما درجلسات
حضوری و رادیویی این کار را می کنیم.
در آغاز یک بحث مقدماتی مطرح می کنیم تا زمینه پرسش فراهم آید. اصولا دو گروه اصلا پرسش ندارند: آنهایی که اصلا طرح ذهنی ندارند و آن هایی که همه چیز را درباره مطلبی می دانند. دسته
دوم به ندرت یافت می شوند چون
نیستندکسانی که کامل باشند و اصلا پرسشی نداشته باشند. پس عمده فقدان طرح ذهنی مخاطب است. باید با بیان مبحث مقدماتی
یک طرح ذهنی ایجاد کرد تا
پرسشگر تشویق به بیان پرسشش شود. می خواهم بگویم پرسش از دو دسته بر می خیزد: یکی کسانی که طرح ذهنی دارند ولی این طرح
کامل نیست و دوم کسانی که در
ذهن خود احساس تناقض می کنند و نمی توانند به یک جمع بندی برسند.

•ارزیابی شما درباره وضعیت موجود پاسخگویی در سطح کشور
چیست؟
•ما باید چند کار در باره
پاسخگویی انجام دهیم. یکی ارزیابی وضعیت موجود و آسیب شناسی آن و
دیگر نیازسنجی. از ان جایی که نیاز به
پاسخگویی در سطح کشور به شدت احساس می شود و موسسات با وضعیت کنونی از حد مطلوب خیلی فاصله دارند باید گفت که وضعیت خوبی نداریم. به عنوان نمونه ما در رادیو برنامه ای اجرا می کردیم و
پرسش هایی می آمد تا آن که ایمیل
ما را اعلام کردند از همه جهان حتی آمریکا و اروپا سیل ایمیل روانه شد به حدی که ناتوان شدم و دیدم نمی توانم به این حجم عظیم پرسش ها پاسخ دهم و آن را قطع کردم. این ها نشان می دهد که
مردم پرسش هایی زیادی دارند و
پاسخگو می خواهند . پاسخگویی که مطمئن به او باشند و دیگر آن که در همان لحظات به وی پاسخ دهد. بعضی از این پرسش ها
برای طرف حیاتی است. اگر یک ماه بعد پاسخ داده شود از موضوعیت
می افتد. پرسشگر نیازمند پاسخ سریع و فوری
است. این مشکل در همه موسسات است و پاسخ ها دیر هنگام داده می شود. به هر حال گرایش زیادی برای دانستن است که انگیزه
پرسش می شود. اما ارزیابی من
از نظر آسیب شناسی وضعیت موجود آن است که موسسات پاسخگوی ما در شکل سنتی نمی توانند فعالیت موثری داشته باشند.
پاسخگویی هنری است که می توان آن را
از علوم بین رشته ای دانست. یک پاسخگو باید از علوم چندی چون روان شناسی، جامعه شناسی ، علم تعلیم و تربیت ، فقه سوال و ... آگاهی داشته باشد. از این رو می گویم که پاسخگویی از علوم
دقیق و پیچیده است. نکته دیگر آن که در پاسخ ها باید اصول
تربیتی رعایت شود. به مخاطب احترام گذاشته شود و
پاسخ به تمام وکمال در اختیار وی گذاشته شود مثل برنامه های رادیوی نباشد که بخشی این هفته و بخشی دیگر هفته دیگر پخش شود. نکته دیگر آن که موسسات پاسخگو نیاز به آموزش این فن به صورت علمی
و به شکل فنی دارند. در شکل کنونی نمی توان پاسخگوی
بسیاری از مسایل و شبهات بود.

اخر...