پیشنهاد

در هر حال بنده جایی سراغ ندارم که به امر تخصصی
شدن پاسخگویان دینی اقدام کند. مشکل پاسخگویان ما یکی همین مساله فقه و
فهم سوال است. یعنی پرسشگر ، درباره یک
مساله اعتقادی و کلامی می پرسد و پاسخگو به حوزه فقهی آن می پردازد. این مسایل نیاز به آموزش دارد. باید هم آموزش علمی داده شود و هم کارگاه هایی راه اندازی کرد. اگر به این مسایل توجه
نشود پرسشگر جذب نمی شود و باعث
فرار وی می شود. تاکید دارم تا این مساله زمان بندی پاسخگویی و ارسال پاسخ به نحوی حل شود. زیراباید در همان زمان که
نیاز پرسشگر است پاسخ داده
شود. برخی از پاسخ ها آن قدر دیر داده می شود که یا از موضوعیت می افتد و یا... در پاسخ های کتبی پرسشگر از آن مکان
رفته تازه پاسخ برایش فرستاده می
شود و این گونه است که هم پرسشگر به پاسخ نرسیده و هم زحمات محقق از میان می رود.

•نظرتان درباره تخصصی شدن پاسخگویی چیست؟
•تخصصی شدن فواید و نواقصی
دارد. از آن جایی که پاسخگو مسلط
تر به مباحث است پاسخ دقیق تر و عملی است ولی مردم پرسش های متعددی را به طور حضوری و یا تلفنی و یا کتبی مطرح می کنند که نیازمند پاسخ است. نمی توان به این دلیل که این در حوزه تخصص
این مرکز نیست پاسخ نداد و
پرسشگر را به جای دیگر حواله داد. این یک آسیب است و موجب فرار پرسشگر. پاسخگو باید در همه رشته های دینی تخصص داشته
باشد. اگر هم تخصصی کردیم باید
گروهی کار کنیم و در یک نشست و یا در یک مجموعه افراد متخصص گرد هم آیند تا پاسخگوی همه پرسش ها باشند.

•درباره بهترین روش های ارتباطی در پاسخگویی چه نظری
دارید؟
•از آن جایی که مخاطبین فرق
دارند، باید با توجه به مخاطب و
امکانات پرسشگر پاسخ داد. مثلا در مراکز آموزش عالی بهترین روش و شیوه برگزاری میزگردهای علمی است و در جایی دیگر روش
دیگر بهتر نتیجه می دهد. باید با
توجه به همه ابعاد داوری کرد. هر روشی فواید و کمبودهای دارد. باید از روش های متعدد و مختلف ارتباطی با مخاطب و پرسشگر استفاده کرد . حضور در شبکه جهانی و اتاق های گفتگو و وبلاگ و مانند
آن نیز در عصر کنونی موثر است ولی هیچ روشی بهتر از
پاسخگویی حضوری نیست. بالاخره حضور و کلام شفاهی
بسیار تاثیر گذارتر است.

•چه روش هایی را برای کارآمدی بیشتر پاسخگویی پیشنهاد

اخر...